دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386
جناب حافظ ...
زاهد ظاهر پرست از حــــال ما آگـــــاه نیست در حق ما هر چه گوید جای هیچ اکراه نیست
در طریقت هر چه پیش سالک آید خیر اوست در صراط مستقیم ای دل کسی گمراه نیست
تا چــــه بازی رخ نماید بیــدقی خواهیم راند عرصه ی شطرنج رندان را مجال شاه نیست
چیست این سقف بلند ساده ی بسیـار نقش زین معـــــما هیچ دانا در جهان آگــــــاه نیست
این چه استغناست یا رب وین چه قادر حکمتست کــــــاین همه زخم نهان هست و مجال آه نیست
صاحب دیوان ما گویی نمی داند حساب کـاندر این طغرا نشان حسبه لله نیست
هر که خواهد گـو بیا و هر چه خـــواهد گو بگو کبر و ناز و حاجب و دربان بدین در گاه نیست
بر در میـــــــــــخانه رفتن کـــــــار یکــــــرنگان بود خود فروشان را به کوی می فروشان راه نیست
هر چه هست از قامت ناساز بی اندام ماست ورنه تشــــریف تو بر بالای کــس کوتاه نیست
بنده ی پیـــــر خرابـــــاتم که لطــــفش دائم است ور نه لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست
حافظ ار بر صدر ننشیند ز عالی مشربیست
عاشق دردی کش اندر بند مال و جاه نیست
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بیدق : سرباز شطرنج
دوشنبه هشتم بهمن 1386
جناب سعدی ...
هشیار کسی باشد کز عشق بپرهیزد وین طبع که من دارم ، با عقل نیامیزد
آنکس که دلی دارد آراســــته ی مـــــعنی گر هر دو جهان باشد ، در پای یکی ریزد
گر سیل عقاب آید شوریده نیندیشد ور تیر بلا بــــارد ، دیـــــوانه نپرهیزد
آخــــر نه منم تنهـــــا در بادیه ی ســــــودا عشق لب شیرینت ، بس شور بر انگیزد
بی بخت چه فن سازم ، تا برخورد از وصلت ؟ بیمــــایه زبون باشد ، هر چند کــــه بستیزد
فضلست اگرم خوانی عدلست اگرم رانی قـــــــدر تو نداند آن ، کــــز زجر تو بگریزد
تا دل به تو پیـــــــوستم راه هـــــمه در بستم جایی که تو بنشینی ، بس فتنه که برخیزد
سعـــدی نظر از رویت کوته نکند هرگز ور روی بگردانی ، در دامنت آویزد ...

